Mustafa Kemal Çetinel

Mustafa Kemal Çetinel’in resimlerinde çizgi bir sınır değil, bir yoldur. Bir labirentin kıvrımında, bir kubbenin kemerinde ya da bir dervişin sakalında aynı hat dolaşır; yüzeyi hücrelere ayırır, her hücreye ayrı bir ışık bırakır.

Duralit ve tuval üzerine yağlı boyayla çalışan sanatçı, kahverengi koleksiyonunda paleti tek bir toprak tonuna indirir; derinliği renk değil, değer ve çizgi kurar. Renkli dönem işlerinde ise turkuaz, kızıl ve okra vitray gibi parlayan yoğun kompozisyonlarda buluşur.

Doku çalışmalarında yaşlı ağaçların gövdeleri, şehirlerin merdivenleri ve semazenlerin etekleri aynı çizgi ağından doğar. Akıntı tekniğinde boyanın kendi ağırlığıyla süzülmesine izin verir; ormanlar ve şehirler suya düşer gibi yansır.

Bugün eşi ressam Necla Nalan Çetinel (Nena) ile birlikte Alanya İncekum’daki Kıyı Atölyesi’nde üretiyor ve “Çizgi & Doku” atölyesinde çizginin bir dokuya nasıl dönüştüğünü anlatıyor.